Pogledaj dom svoj, andjele, i skini paucinu s ociju, videces prizore potresne, videces nesrecne i bolesne, videces cemer, smrt i jad. Pogledaj stado, andjele, sve sami bogalji i prosjaci, slepi tumaraju u gomili, svima su kicmu polomili, od tebe ocekuju spas. Pogledaj bagru, andjele, njihova dusa je prokleta, svima su stavili amove, sebi sagradili hramove, ruke im ogrezle u krv. Podigni mac svoj, andjele, seti se krstaskih ratova, seti se preklanih vratova, kad dodjes bogu na istinu, nek ti u dusi vlada mir. Uslisi molitve, andjele, dabogda pocrkali dusmani, pa budi andjeo osvete, neka na svojoj kozi osete, sta znaci beda, strah i bol.