Novi Sad između dva svetska rata [uredi] Novi Sad 1920 godine9/11 1918 srpska vojska je oslobodila Novi Sad i grad je od tada deo Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca. 1929 godine Novi Sad postaje glavni grad Dunavske banovine, jedne od pokrajina Kraljevine Jugoslavije. Mađarski fašisti su okupirali grad 1941 godine. Okupatori su počinili brojne zločine nad srpskim i jevrejskim stanovništvom. Grad posle 1945 [uredi] Grad su oslobodile jedinice Crvene Armije SSSR u saradnji sa jugoslovenskim partizanskim jedinicama 1944 godine. Od 1945 godine Novi Sad je glavni grad Autonomne Pokrajine Vojvodine. Posle 1948. godine, većina od malobrojnih preživelih Jevreja seli se u novoosnovanu državu Izrael, a Nemci odlaze, delom dobrovoljno, a delom pod prisilom, u Austriju, Nemačku i Južnu Ameriku (uglavnom Brazil i Argentinu). Crvena Armija SSSR, pak, krajem 1944. i tokom 1945. internira neke od belogardejskih ruskih izbeglica i odvodi ih natrag u SSSR, no grad i dalje ostaje nacionalno šarolik, jer se doseljava velik broj ljudi iz raznih krajeva SRFJ. Tokom mnogobrojnih urbanizacijskih rezova u dob socijalizma, grad gubi neke od svojih prepoznatljivih građevina, kao što su Jermenska crkva ili deo Jevrejske ulice, a grade se veliki bulevari i stambeni blokovi. Posle nasilne secesije Slovenije, Hrvatske, BiH i mirnog odvajanja Makedonije, Novi Sad iznenada postaje drugi najvažniji grad u Jugoslaviji, što mu daje dotatni zamajac u razvoju, iako je to doba veoma krizno i turbulentno. Novi Sad krajem 20 veka [uredi] Poslednju deceniju 20. veka u Novom Sadu obeležili su i mnogi protesti opozicionih stranaka kao i protesti studenata. Najduži i najmasovniji protesti studenata novosadskih Univerziteta dogodili su se u periodu decembar 1996 - mart 1997. Od kraja 1998. do kraja 2000. godine u Novom Sadu delovao je Narodni pokret Otpor Bombardovanje Novog Sada 1999. godine [uredi] Novi Sad je znatno oštećen u NATO bombardovanju 1999 godine; sva tri mosta na Dunavu su porušena, oštećene su komunikacije, kao i vodovodni i električni sistemi. Pafinerija nafte je gotovo svakodnevno bombardovana, što je izazvalo znatnu ekološku štetu i zagađenje životne sredine. Mostovi do 1945 [uredi] Pontonski most, 1788-1918 Poćorekov most, 1914-1924 Železnički most 1883-1941 (uništen od jugoslovenske vojske da bi usporili prodiranje Nemaca na jug); 1941-1944 (uništen od Nemačke vojske pri povlačenju). Most kraljevića Tomislava, 1928-1941 (uništen od jugoslovenske vojske da bi usporili prodiranje Nemaca na jug) Uništeni mostovi 1999 za vreme NATO bombardovanja SRJ [uredi] Novosadski mostovi pre NATO bombardovanja 1999Most Maršala Tita, (od 1991 promenjen naziv u Varadinski most) sagrađen 1946 Žeželjev most, sagrađen 1961 Most Slobode, sagrađen 1981, obnovljen 2005